ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΥΠΝΟΣ
Στίχος δεκαπεντασύλλαβος – ομοιοκαταληξία πλεκτή



Τα όνειρα της μέρας, ακουμπούν στο μαξιλάρι,
καθώς ξάγρυπνα εμείναν, από νύχτα μια παλιά,
ξεδιάντροπα φορώντας, τη μορφή σου για φουλάρι,
άδει’ αφήνοντας και πάλι, του Μορφέα τη φωλιά.


Στριφογυρνάνε τ’ όνειρα, τα μάτια τους δε κλείνουν,
το κρεβάτι τρίζοντας, με νότες γνώριμες, παλιές,
απ’ τις εικόνες τους κερνούν και τραγουδώντας πίνουν,
τις άγνωστες πενθώντας, αραχνιασμένες αγκαλιές.


Ο ύπνος δεν τα πιάνει, μα τα άνθη τους μοιράζουν,
ως ελπίδες μαραμένες, που φλερτάρουν τις ψυχές,
αυτές που τύφλωσε το Σκότος και άνομα σπαράζουν,
την οδύνη πνίγοντας, σε ηδονικές ιαχές.


Όνειρα της μέρας, κι εγώ πια άλλο δεν κοιμάμαι,
μου ανθίζουνε τα βλέφαρα, δυο κήποι κρεμαστοί,
τις εικόνες σας θωρώ, μα δε θέλω να θυμάμαι,
την ελπίδα μου επάνω σας, να θέλει να πιαστεί.


Όνειρα της μέρας, δυνατός σας διώχνει αγέρας,
τα βρωμερά και παγερά, αυτά τα χνώτα της Σιωπής,
που μου παιδεύουν την ψυχή, σαν άλλο ένα τέρας,
εκρυφά που σκιάζονται το Φως, της Μαγικής Οπής.


Σας αστέρια λαμπερά, όλη νύχτα σας θαυμάζω,
ως ξάγρυπνος πια μένω, αυτός ο Ήλιος κι αν χαθεί,
σας κοιτάζω σιωπηλός, μα την όψη σας τρομάζω,
τους ψιθύρους σας ο νους, να τους ακούσει προσπαθεί.


Δε θέλω να θωρώ, ό,τι οι άλλοι προσκυνάνε,
δε θέλω να πιαστώ, απ’ την Ελπίδα που χαρίζουν,
τα μάτια τους χορταίνουν, μα μέσα τους πεινάνε,
χαμόγελα χαρίζουνε, μα τα γόνατα λυγίζουν.


Όνειρα της μέρας, τη νύχτα πλέον τη φοβάστε,
σας τα λόγια τα κενά, το κενό τους το γεμίζουν,
υποκρισίας το φιλί, τους προτρέπουν «δοκιμάστε»,
χαλασμένη μια πυξίδα, για πάντα τους χαρίζουν.


Όνειρα της μέρας, με το βλέμμα δήθεν γιορτινό,
τρέφουνε το σώμα μας, μα το νου αφήνουν νηστικό,
μα είδα φως εγώ θαρρώ, το Φως το αληθινό,
που μακρά σας με καλεί, σε έναν Ύπνο Μυστικό…

The VaStabo®

21/29 – 01 – 2009

Οι απολογίες για την υπόθεση της Siemens συνεχίζονται, με δύο ακόμα φερόμενα ως εμπλεκόμενα στην υπόθεση αυτή να απολογούνται εντός του επόμενου μηνός (Ιούνιος). Παρόλα αυτά, ένα ακόμη στέλεχος της εν λόγω εταιρείας, φέρεται να έχει διαλέξει το μονοπάτι της... ξενιτιάς, για να μην παραστεί ενώπιον του ειδικού ανακριτή. Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Χρήστος Καραβέλας, δήλωσε ασθένεια μέσω του δικηγόρου του και δεν παρέστει για απολογία. Φήμες τον θέλουν να βρίσκεται στη Γερμανία... Αυτό που παρατηρούμε τον τελευταίο καιρό, είναι ένα ιδιότυπο κύμα... μεταναστών, προς τη Γερμανία, όπως γινόταν κάποτε... Πολλοί φαίνεται ότι επιλέγουν και πάλι την ξενιτιά για να δοκιμάσουν την τύχη τους, η οποία, από ό,τι φαίνεται, τους επιφυλλάσσει ευνοϊκότερη μεταχείριση από το τοπικό σύστημα δικαισύνης. Όπως τόνισα και σε προηγούμενο άρθρο μου, κανένας από τους πρωταίτιους δεν αγγίχτθηκε, ενώ οι εντολοδόχοι τους φυγαδεύονται στη Γερμανία, όχι επειδή ανήκουν στη γνεά των 700Ε... Δηλαδή, φαίνεται ότι όλα ήταν μελετημένα ώστε όλοι να γλιτώσουν με τις μικρότερες δυνατές απώλειες, αλλά με τις μεγαλύτερες δυνατές απολαβές (θεωρία πολιτικών παιγνίων...). Ένα άλλο διαφαινόμενο γεγονός, φαίνεται ότι είναι και η μεθοδικότητα με την οποία επισημαίνονται και δημοσιοποιούνται τα διάφορα σκάνδαλα... Κοντά στο τέλος της περιόδου παραγραφής των όποιων αδικημάτων... Αυτό το απαράδεκτο μέτρο της περιόδου παραγραφής, σχετικά μικρής για πολιτικά πρόσωπα, μαζί με το απαιχθές μέτρο της βουλευτικής ασυλίας, συνιστούν, κατά την άποψη μου, τα κύρια χαρακτηριστικά της λεγόμενης δημοκρατίας (και των αντιπροσώπων της) που μας αξίζουν... Ο καθένας μπορεί να διαπράξει ό,τι θέλει και να φύγει σαν κύριος, χωρίς την παραμικρή τιμωρία... Αυτό είναι το πνεύμα της σύγχρονης δημοκρατίας, ένα πνεύμα που διαποτίζει τις προσωπικές δραστηριότητες του καθενός μας, κακά τα ψέμματα... Προσωπικά, έχω να διατυπώσω τον αποτροπιασμό μου, καθώς μόλις χθες <<βγήκαν>> στην τηλεόραση οι <<πολιτικοί αρχηγοί>> για να διατρανώσουν τα προγράμματα των κομμάτων τους και να μασ πείσουν να τους ψηφίσουμε. Και κάποιοι αναλώνονται σε συζητήσεις για το ποιος αρχηγός ήταν πειστικός, ποιος ήταν βελτιωμένος σε σχέση με άλλες δημόσιες εμφανίσεις του κτλ... Αυτό μας αξίζει;..

Δείτε στους επόμενους συνδέσμους, μαζί με το παραπάνω περιστατικό, και κάποια άλλα περιστικά <<απόδοσης δικαιοσύνης σε σκανδαλώδεις υποθέσεις που μας απασχόλησαν κατά το παρελθόν. Τα συμπεράσματα δικά σας (όπως και η μισή ντροπή δική μας...)...


http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1018541&lngDtrID=244

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=999355&lngDtrID=244

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=849651

Τι να πω, το είδαμε ΚΑΙ αυτό... Ο λόγος για τα νέα μέτρα τα οποία προτίθεται να υιοθετήσει το Γαλλικό κράτος, σε μια προσπάθεια να περιορίσει τα φαινόμενα βίας στα σχολεία. Το φαινόμενο της βίας στα σχολεία, δεν είναι νέο. Πολλά περιστατικά έχουν δει το φως της δημοσιότητας, σε διάφορα σημεία του πλανήτη, σχετικά με ξυλοδαρμούς μαθητών, διακίνηση ναρκωτικών, οπλοφορία και οπλοχρησία με αθώα θύματα. Μέχρι και στη χώρα μας συνέβει, σχετικά πρόσφατα, ένα περιστατικό με χρήση όπλου απέναντι σε τυχαία επιλεγμένους στόχους. Συνεπώς, τα μέτρα τα οποία παρατίθενται στη συνέχεια, ίσως ανακουφίζουν μερικούς, οι οποίοι θα πουν ότι επιτέλους, καιρός ήταν να ληφθούν κάποια μέτρα για αυτά τα φαινόμενα... Τα μέτρα αυτά, λοιπόν, τα οποία προς το παρόν ακόμη συζητούνται, προβλέπουν τη δημιουργία ειδικής αστυνομικής υπηρεσίας και τη δυνατότητα του διδακτικού προσωπικού να ψάχνει τις τσάντες των μαθητών για πιθανή κατοχή όπλων. Στα επόμενα σχέδια του Σαρκοζί, είναι η τοποθέτηση καμερών στα σχολεία... Αξίζει να σημειωθεί ότι δύο ακόμη μέτρα που ειχαν προταθεί από τον υπουργό Παιδείας, κ. Ξαβιέ Νταρκό, δεν τα υιοθετεί ο γάλλος πρόεδρος: η τοποθέτηση μηχανημάτων ανίχνευσης στην είσοδο των σχολείων και οικονομικές κυρώσεις στην οικογένεια όσων παιδιών συλλαμβάνονται με όπλο στα σχολεία!! Ειλικρινά, όμως, επιτρέψετε μου να πω την απορία μου: με τέτοια μέτρα συζητάμε για μαθητές ή για ισοβίτες σε φυλακές υψίστης ασφαλείας;..

Σίγουρα, τα αινόμενα βίας και οπλοκατοχής, όταν ξεκινούν από τα σχολεία, αποτελούν από μόνα τους δυσάρεστα και διαβρωτικά κοινωνικά φαινόμενα. Φαινόμενα τα οποία αναδεκνύουν τον τρόπο με τον οποίο μεγαλώνουν και ανατρέφονται μερικά παιδιά στην εποχή μας, σε μια εποχή τρομερών ανισοτήτων. Οι ανισότητες αυτές με τη σειρά τους, φέρνουν στην επιφάνεια ζητήματα <<επιβίωσης>> κοινωνικής αλλά και προσωπικής των παιδιών τα οποία μεγαλώνουν σε οικογένειες με υστέρηση εσόδων. Βέβαια, τα φαινόμενα αυτά δε φαίνεται να κάνουν διάκριση ανάμεσα σε γόνους φτωχών και πλούσιων οικογενειών, απλά παρουσιάζεται μια διαφοροποίηση στην εκδήλωση και το περιεχόμενο των φαινομένων. Ωστόσο, κανείς δε φαίνεται διατιθειμένος να αντιμετωπίσει αυτό το γεγονός ως βάση του προβλήματος... Η βάση του προβλήματος, τοποθετείται σκοπίμως αλλού... Αλλά, ας σταθούμε λίγο παραπάνω στα προτεινόμενα μέτρα...

Τι βλέπουμε λοιπόν; <<Δημιουργία ειδικής αστυνομικής υπηρεσίας>>. Μάλλον αποτελεί σύγχρονο στόχο των ιθύνοντων, να μάθουν τα παιδιά να μεγαλώνουν έχοντας δίπλα τους εντεταλμένα όργανα ασφαλείας και καταστολής. Συνηθίζοντας την παρουσία τους, δε θα παραπονεθούν έπειτα, όταν θα βλέπουν ότι τα όργανα αυτά επιτελούν το έργο και το καθήκον τους, πλημμυρίζοντας τους δρόμους επιβάλλοντας την τάξη (ποια τάξη, όμως;). Με τον τρόπο αυτό, όλοι ανεξαιρέτως οι μαθητές, θα μεγαλώνουν αντιμετωπιζόμενοι ως επίδοξοι εγκληματίες, καθώς τα όργανα ασφαλείας θα είναι έτοιμα σε κάθε βήμα τους, να αναστέλλουν τον αυθορμητισμό τους. Τα παιδιά θα φοβούνται να εκδηλώσουν τον αυθορμητισμό τους, φοβούμενα ότι κάθε πράξη τους θα μπορούσε να τους χρίσει <<ένοχους>>. Θα φοβούνται την τιμωρία πριν καν σκεφτούν να δράσουν ως παιδιά, διότι ο μπαμπούλας των παραμυθιών, θα είναι δίπλα τους, με σάρκα και οστά... Κάποια παιδιά, μπορεί λοιπόν να περιορίσουν την διαχυτικότητά τους προς τους υπόλοιπους, ενώ κάποια άλλα, από αντίδραση, ίσως προβούν σε πιο υπερβολικές αντιδράσεις... Αυτά θα χαρακτηριστούν ως παιδιά με <<προβληματική και ανάρμοστη συμπεριφορά>> και θα κουβαλούν το στίγμα αυτό στην υπόλοιπη ζωή τους. Πώς θα ενταχθούν αυτά τα άτομα στην κοινωνία που, υποτίθεται, τα προετοιμάζει το σχολικό περιβάλλον; Ένα σχολικό περιβάλλον, το οποίο από ό,τι φαίνεται, παραλλάσσεται για να επιτευχθεί ο στόχος της συνεχούς παρακολούθησης των πολιτών, για το καλό τους φυσικά... Το φαινόμενο αυτό, θεωρώ ότι δεν πρέπει να ιδωθεί ως ξεχωριστό από τα υπόλοιπα που συμβαίνουν στις μέρες μας: αστυνομική βία και καταστολή σε κάθε κοινωνική εκδήλωση. Δεν είναι τίποτε τυχαίο... Απο μικροί, λοιπόν, θα πρέπει να μάθουν οι πολίτες του μέλλοντος, ότι θα μεγαλώνουν σε ένα σχολικό περιβάλλον, το οποίο θα τους προετοιμάζει για μια κοινωνία αστυνομοκρατούμενη. Θα πρέπει να συνηθίζουν στην ιδέα ότι από εδώ και πέρα θα έχουν σε κάθε τους βήμα κάποιους να τους παρακολουθούν, έτοιμους να παρέμβουν εάν είναι πρόθυμοι να διαπράξουν κάτι <<κακό>>... Τι θα μπορούσε να είναι αυτό το <<κάτι κακό>>; Ποιος θα ορίζει το περιεχόμενο των πράξεων των παιδιών μας, τα οποία θα μάθουν με τον τρόπο αυτό να αυτοπεριορίζονται υπό το φόβο ότι κάποιος <<μπαμπούλας>>, για το καλό τους πάντα, θα τους συλλάβει-επιπλήξει-φοβερίσει για κάτι <<κάτι κακό>>; Ένα τέτοιο περιβάλλον, θυμίζει περισσότερο περιβάλλον αναμορφωτηρίου, παρά εκπαιδευτικό περιβάλλον... Ένα περιβάλλον υπόθαλψης μελλοντικών εγκληματιών, οι οποίοι θα φρουρούνται πριν καν διαπράξουν οτιδήποτε... Ένα ελεγχόμενο περιβάλλον διαμόρφωσης των μελλοντικών πολιτών... Αλήθεια, τι είδους πολίτες πρόκειται να προκύψουν από ένα τέτοιο περιβάλλον; Μήπως κάποιοι πολίτες υποταγμένοι στην τάξη που επιθυμούν οι <<ιθύνοντες>>; Μήπως πολίτες συνηθισμένοι στην παρουσία οργάνων καταστολής, ώστε ακόμα και οι συνειδήσεις τους να είναι υποταγμένες; Μήπως πολίτες αυτοπεριορισμένοι, σιωπηλοί και υπάκουοι, οι οποίοι θα πηγαίνουν σπίτι-δουλειά-κάλπη-σπίτι (ποιος ξέρει, μπορεί και η κάλπη να μη θεωρείται απαραίτητη στο μέλλον - θα ψηφίζουν οι υπολογιστές για εμάς...); Με τον τρόπο αυτό, κανείς δε θα διαμαρτύρεται για όποιον <<τρομονόμο>> είναι πρόθυμοι να επιβάλλουν οι <<άρχοντες>>...

Το δεύτερο προτεινόμενο μέτρο, προβλέπει τη δυνατότητα από μέρους του διδακτικού προσωπικού, να ελέγχει τα προσωπικά αντικείμενα των μαθητών, για τυχόν κατοχή όπλου. Δηλαδή, δημιουργούνται καθηγητές-security... Θα πληρώνονται επιπλέον για την δεύτερη ειδικότητά τους; Μήπως θα φοράνε κουκούλα όταν θα ενεργούν κατά αυτό τον τρόπο, διότι από τη στιγμή που ένας μαθητής κουβαλά όπλο, ο ελέγχων θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος για τυχόν αντίποινα από κάποιον μαθητή που θα συλλάβει (βλέπετε, εμφυτεύεται η νοοτροπία του εγκληματία στους μαθητές που αντιμετωπίζονται με τον τρόπο αυτό...); Μήπως όμως θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για φαινόμενα χρηματισμού κάποιων καθηγητών, ώστε να επιτρέψουν την εισαγωγή όλπλων στα σχολεία; Μιλάμε καθαρά για φαινόμενα σήψης, όπως αυτά συμβαίνουν, κακά τα ψέμματα (και ας κάνουν τους ανήξερους μερικοί-μερικοί), είτε στην κοινωνία μας, είτε στις φυλακές (στα <<καταστήματα σωφρονισμού>>, καλύτερα...). Τι θα διδάσκουν οι καθηγητές συτοί, την ίδια ώρα που το πρωί ίσως κάνουν σωματικό έλεγχο στους μαθητές τους και στα προσωπικά τους είδη; Ποιοι από αυτούς θα μιλήσουν στα παιδιά για τα <<Ανθρώπινα Δικαιώματα>>;

Όσο για το τρίτο μέτρο, αυτό με την τοποθέτηση καμερών, τα παιδιά είναι ήδη εκπαιδευμένα... Εννοώ τα διάφορα τηλεοπτικά παιχνίδια που βλέπουν στην τηλεόραση καθημερινά. έχουν εξοικειωθεί με την ιδέα της παρακολούθησης της ιδιωτικής ζωής, η οποία ως έννοια καταργείται (δείτε εδώ ένα παλαιό μου σχετικό άρθρο...). Βέβαια, τα παιδιά είναι ήδη εκπαιδευμένα σε κάτι τέτοιο, με την αρωγή της σύγχρονης τεχνολογίας. Ομιλώ για την κατοχή σύγχρονων κινητών τηλεφώνων από την πλειοψηφεία των παιδιών, τα οποία διαθέτουν και κάμερα, δίνοντας τη δυνατότητα καταγραφής της καθημερινής σχολικής καθημερινότητας των μαθητών (και όχι μόνο...). Έτσι, τα παιδιά θα δουν κάτι τέτοιο ως παιχνίδι, στα πλαίσια της εν γένει εκπαίδευσής τους, και θα θεωρούν τους εαυτούς τους ως πρωταγωνιστές ενός <<τηλεοπτικού ριάλιτι>>, όπως αυτά που βλέπουν καθημερινά. Και γιατί όχι, μπορεί στο μέλλον, κάποιοι που αναπολύν τα μαθητικά τους χρόνια, να έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν τέτοια <<παιχνίδια>> από την τηλεόραση, με πρωταγωνιστές τα ίδια τους τα παιδιά (ας το δούμε και αυτό, να αρχίσουμε να πηδάμε από τα παράθυρα...).

Ειδική αστυνομική υπηρεσία, έλεγχοι στα προσωπικά αντικείμενα, κάμερες... Η σύγχρονη εκπαίδευση του σύγχρονου ευρωπαίου (παγκόσμιοποιημένου, καλύτερα) πολίτη... Το πράμα πάει από μόνο του... Καθημερινός έλεγχος για τη διαμόρφωση μη συνείδησης από τους μελλοντικούς πολίτες... Άλλοι θα σκέφτονται για αυτούς... Όμως, ποια θα είναι η αντίδραση των ίδιων των μαθητών; Μήπως με τον τρόπο αυτό εξωθούνται σε πιο ακραίες αντιδράσεις βίας (αλλά εναντίον ποιου ή ποιων;); Προσωπικά, δεν είμαι αρμόδιος να κρίνω εάν αυτός είναι ο ενδεδεγμένος τρόπος για την αντιμετώπισης της βίας στα σχολεία. Αυτό, ωστόσο, δεν με περιορίζει αναφορικά με την κατάθεση των παραπάνω απόψεών μου. Το ζήτημα είναι να το δούμε συνολικά το θέμα αλλά και να αναλάβουμε όλοι μας τις ευθύνες, όσο μας αναλογούν, αλλά το κυριότερο είναι να λάβουμε μέρος στην αναχαίτιση των όσων διαβρωτικών φαινομένων συμβαίνουν στην κοινωνία μας. Διότι εάν δεν το πράξουμε, από ό,τι φαίνεται, κάποιοι θα βρουν την ευκαιρία να περάσουν το δικό τους τρόπο <<αναχαίτισης>>...

Πηγή: www.in.gr

Η είδηση αφορά τη δικαίωση μιας εργαζόμενης, ως πωλήτρια σε κατάστημα, η οποία έμεινε έγκυος και όταν το ανακοίνωσε στην εργοδότριά της, αυτή την πίεσε να εγκαταλείψει την εργασία της, για προφανείς λόγους. Η ίδια, φυσικά, δεν άφησε το θέμα, το οποίο έφτασε μέχρι και το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Εν ολίγοις, η εργαζόμενη δικαιώθηκε τελικά από τον ελληνικό Συνήγορο του Πολίτη, ενώ η εργοδότρια τιμωρήθηκε με πρόστιμο. Όλες οι λεπτομέρειες του θέματος, φαίνονται στον ακόλουθο σύνδεσμο: http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1017806&lngDtrID=244. Μια άλλη θετική, κατά την άποψή μου είδηση, αποτελεί αυτή η οποία φιλοξενείται στον επόμενο σύνδεσμο: http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1017819&lngDtrID=252.

Το παραπάνω συμβάν με την πωλήτρια, μας γεμίζει ελπίδα ότι ίσως ζούμε σε έναν κόσμο δίκαιο, όπου οι εργαζόμενοι απολαμβάνουν όλων των προβλεπόμενων δικαιωμάτων τους και ότι ο Νόμος, με το μακρύ του χέρι, δε θα διστάσει να επιβάλλει δικαιοσύνη είτε πρόκειται για εργοδότη είτε πρόκειται για εργαζόμενο, κάθε κατηγορίας... Ναι, αλλά για θυμηθείτε την ακόλουθη περίπτωση: JUMBO στην Αθήνα. Θυμηθείτε την οδύσσεια αυτού του νεαρού... Πιστεύετε ότι μπορεί ο κόσμος μας να είναι τόσο δίκαιος; Πιστεύετε ότι εάν στην περίπτωση της εγκυμονούσας πωλήτριας εργοδότης ήταν μια μεγάλη αλυσίδα (και όχι ένα συνοικιακό κατάστημα, όπως προφανώς σε αυτή την περίπτωση), θα είχε την ίδια κατάληξη η όλη ιστορία; Πιστεύετε ότι η εγκυμονούσα κοπελιά, πιθανότατα γνωστή στο περιβάλλον όπου εργαζόταν, μπορεί, πλέον να βρει εύκολα αντίστοιχη ή διαφορετική δουλειά στην ίδια περιοχή, όντας... <<σεσημασμένη>> για <<προβληματική και ανάρμοστη συμπεριφορά>>; Πιστεύετε ότι εάν δεν πράξουμε κι εμείς κάτι, δεν πρόκειται να γίνει τίποτε προς την κατεύθυνση εδραίωσης ενός πιο κοινωνικού προφίλ των κρατών παγκοσμίως; Πολλά θα μπορούσε να γράψει κανείς, και άλλα τόσα να προτείνει, ίσως, καθώς τα λόγια λέγονται εύκολα, αλλά εγώ θα αρκεστώ, προς το παρόν, στα παραπάνω λίγα ερωτήματα...

Η ΚΑΘΟΔΟΣ ΤΩΝ ΜΥΡΙΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ
Στίχος δεκαπεντασύλλαβος – ομοιοκαταληξία πλεκτή



Ξημερώνει Κυριακή, το Σαββάτο δε θυμάσαι,
με τα μάτια ανοιχτά, διερωτάσαι τι συμβαίνει,
σαν άλλος ως ξυπνάς, τις νύχτες άλλος ως κοιμάσαι,
δε θες τόσο αθόρυβα, ο Χρόνος να διαβαίνει.

    
Πια θυμάσαι τους καιρούς, που μέτραγες τα αστέρια,
και αυτά εστέκανε ψηλά, σου κρατούσαν συντροφιά,
σαν εθάρριες πως τα φτάνεις, τους άπλωνες τα χέρια,
μα την αυγή κρυβόντουσαν, σε παραλία χρυσαφιά.


Τρίτη ξημερώνει, μα δε θυμάσαι τη Δευτέρα,
με τα μάτια στο κενό, τις στιγμές σου μένεις να μετράς,
νεράιδες θυμάσαι, που πετούσαν στον αέρα,
μα δε θες τόσο αθόρυβα, το Χρόνο να σκορπάς.

    
Πια θυμάσαι τους καιρούς, που ταξίδευε ο νους,
που δε σ’ ένοιαζε γι’ αυτό, οι άλλοι τι θα πούνε,
μονάχα εζητούσες, να βρίσκεις νέους ουρανούς,
στους άλλους τώρα λες, αυτό που θέλουνε ν’ ακούνε.


Πέμπτη ξημερώνει, μα την Τετάρτη δε θυμάσαι,
με τα μάτια στο κενό, τώρα ψάχνεις νέο χάρτη,
μα δε σου μένει πια καιρός, να κλαις και να λυπάσαι,
τον χειμώνα σου για να ξεχνάς, σκέφτεσαι το Μάρτη.

    
Πια θυμάσαι του καιρούς, που τα μάτια σου γυαλίζαν,
τότε που δε σ’ ένοιαζε, για το αν θα μείνεις μόνος,
είχες πάντα συντροφιά, πειρασμούς που εγρυλίζαν,
δεν ήθελες αθόρυβα, να χάνεται ο Χρόνος.


Ξημερώνει πάλι Κυριακή, το Χρόνο δε θυμάσαι,
επιστρέφουνε τα όνειρα, τον πατέρα τους ζητούν,
μα πάντα όνειρα ως ‘μείναν, πλέον τα φοβάσαι,
ως αθόρυβα το ξέρεις, πως εφιάλτες θα γεννούν…

    
Τα όνειρα επιστρέφουν, μόνο όνειρα σαν μείνουν…

The VaStabo®

02 – 04 – 2009

Προσωπικά, δεν ήθελα εδώ και τόσο καιρό να σχολιάσω την τόσο γραφική επικαιρότητα, καθώς θεωρώ ότι δεν αξίζει τόσο πολύ την προσοχή μας. Θέλω να πω με αυτό, ότι πίστευα πως ο καθένας μας θα καταλάβαινε περί τίνος πρόκειται και δε θα ασχολιόταν αρκετά με το θέμα... Μιλώ για την νέα πραγματικότητα στην τηλεοπτική προβολή και διαμάχη των πολιτικών κομμάτων και προσώπων, μια πραγματικότητα στην οποία επιστρατεύτηκαν αντιπρόσωποι του ζωϊκού βασιλείου (παπαγαλάκια...) και βάρβαροι... Είναι, θεωρώ, σε όλους λίγο-πολύ, γνωστό το νέο τηλεοπτικό σποτ με τα παπαγαλάκια τα οποία μεταφέρουν μηνύματα καταστροφής και ολέθρου, αλλά και η δήλωση του προέδρου της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σύμφωνα με την οποία καλούμαστε να επιλέξουμε ανάμεσα στον <<σοσιαλισμό και τη δημοκρατία>> ή στην <<βαρβαρότητα>>. Εδώ και αρκετές ημέρες, αναπαράγονται δημόσιες συζητήσεις σχετικά με το θέμα, φέρνοντας το μέσα σε κάθε ελληνικό σπίτι. Προσωπικά, δεν επιθυμούσα να λάβει τόση διάσταση το θέμα, καθώς πιστεύω ότι αποτελεί μια ευτελιστική και γραφική προπαγάνδα πόλωσης του κλίματος ενόψει ευρωεκλογών, ενώ δεν κρύβω ότι θεωρούσα ότι ο καθένας μας θα το καταλάβαινε ώστε να μη δώσει αφορμή να ασχοληθεί κανείς περεταίρω με το θέμα. Και όμως, διαπιστώνω από το περιβάλλον μου, ότι το θέμα αυτό αποτελεί θέμα συζήτησης στις παρέες... Άρα, αυτό που λέω προσωπικά, είναι ότι ενώ έχουν διαπιστώσει οι αρμόδιοι ότι το ενδιαφέρον των πολιτών για τα πολιτικά δρώμενα στη χώρα έχει αγγίξει τα όρια της απαξίωσης (σε αυτό, φυσικά, συμβάλει και το γενικότερο κλίμα απογοήτευσης του κόσμου από την εν γένει κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει λόγω της κρίσης και των συνεχόμενων σκανδάλων...), βρέθηκε ο τρόπος ώστε και πάλι να ανακινηθεί η ενασχόληση με τα κόμματα και τα πρόσωπα σε αυτά, έστω και με αυτό τον τρόπο... Έτσι, από τη μια προβάλλεται ένα τηλεοπτικό σποτ με θέμα την καταστροφολογία που ενσπείρουν εγκάθετα <<πράσινα>> παπαγαλάκια, ενώ από την άλλη γίνονται δηλώσεις οι οποίες μας θέτουν προ ενός <<συνταρακτικού>> διλήμματος (όπως γίνεται κάθε φορά με τα διάφορα ψευτοδιλήμματα τους...), το οποίο θα βυθίσει είτε στο σοσιαλισμό και τη δημοκρατία, είτε στη βαρβαρότητα του νεοφιλελευθερισμού... Και με αυτά, επιθυμούν να κερδίσουν το ενδιαφέρον των επίδοξων ψηφοφόρων...


Εκτίμησή μου είναι ότι όποιος επιθυμεί να θεωρεί τον εαυτό ως σοβαρό ψηφοφόρο, δεν πρέπει να ενδώσει σε τέτοιου είδους εξευτελιστικά και ξεπεσμένα <<τερτίπια>> όσων επιθυμούν να αναπτερώσουν το ενδιαφέρον μας με σκοπό τις ψήφους. Δεν είναι δυνατόν να θεωρούν τόσο χαμηλή τη νοημοσύνη μας ώστε να προσπαθούν να επιφέρουν την επιδιωκώμενη, για αυτούς, πόλωση και να συσπειρώσουν τις πολιτικές δυνάμεις τους, οι οποίες μετρώνται σε ψήφους και όχι με τις ανάγκες που έχουν οι ψηφοφόροι, ειδικά σε μια τόσο δύσκολη εποχή... Όπως και να έχει πάντως, φαίνεται ότι αυτό που επιθυμούσαν, το πέτυχαν... Και το πέτυχαν διότι όντως γίνεται συζήτηση για τόσο... ενδιαφέροντα θέματα... Ταυτόχρονα, βλέπουμε ότι προκύπτουν συνεχώς νέα σκάνδαλα, όπως αυτό της Siemens Hellas, για το οποίο αποδώθηκαν κατηγορίες σε όλους όσους ήταν <<έξω-έξω>>, χωρίς να αγγιχτούν οι άμεσα υπεύθυνοι και ηθικοί αυτουργοί. Από την άλλη, ακόμη και όσοι κατηγορήθηκαν, φαίνεται ότι υπάρχει τρόπος να τη <<σκαπουλάρουν>>, έτσι ώστε να μη ζημειωθεί κανένας τους... Και έπειτα, ζητούν ψήφους από όλους μας... Ζητούν ψήφους, την ίδια ώρα που μπροστά στα μάτια μας, πλέον, έχουν αποδώσει οι ίδιοι χαρακτήρα δημοσκόπησης στις ευρωεκλογές! Φαίνεται ότι είναι μια από τις πλέον επίσημες δημοσκοπήσεις, όχι από τις τηλεφωνικές, για να μετρήσουν τις δυνάμεις τους, ενόψει εθνικών εκλογών... Αλήθεια, σε ποιον έχουν να αποδείξουν ότι πράγματι έχουν μεγάλη πολιτική δύναμη; Δε γνωρίζουν ότι με αυτά που κάνουν απαξιώνουν τους θεσμούς, τους εαυτούς τους και εμάς, όταν το επιτρέπουμε; Μέχρι να το συνειδητοποιήσουμε αυτό, θα συζητάμε για παπαγαλάκια, βάρβαρους και ποιος ξέρει τι άλλο όσο πλησιάζουν οι ευρωεκλογές, μήπως και αναθερμανθεί το ενδιαφέρον για την πολιτική... Μια πολιτική διεφθαρμένη, βουλιαγμένη στο έλος των σκανδάλων, υποταγμένη στις προσωπικές φιλοδοξίες κάποιων οι οποίοι πιστέουν ότι η ενασχόληση με τα κοινά, είναι ένα τσιφλίκι δικό τους, στο οποίο δουλεύον οι κολύγες, όλοι εμείς, για να προβληθούν αυτοί και να επικαρπωθούν τους κόπους μας... Ωστόσο, μέχρι πότε θα επιτρέπουμε να γίνονται όλα αυτά; Μήπως χρειάζεται να έρθουν μερικά παπαγαλάκια τα οποία θα μεταφέρουν το μήνυμα της αλήθειας για τα όσα συμβαίνουν για να γίνουμε εμείς βάρβαροι απέναντί τους; Μα, δεν φαίνεται τι ακριβώς συμβαίνει; Άρα, κάτι άλλο φταίει και δεν αντιδρούμε... Πολύ απλά, και αυτοί θα δρούσαν διαφορετικά, εάν και εμείς οι ίδιοι δρούσαμε διαφορετικά, χωρίς πολιτικές ομηρίες και τακτικές δούναι και λαβείν μεταξύ ημών και αυτών... Με λίγα λόγια, πράττουν ότι πράττουμε και εμείς στην καθημερινότητά μας... Και επειδή θέλουμε να προωθήσουμε τις φιλοδοξίες μας, τους κάνουμε και αυτούς συνεργούς, ώστε να μας <<εξυπηρετήσουν>> με αντάλλαγμα μια ψήφο... Γινόμαστε όλοι συνένοχοι με τον τρόπο αυτό, δεμένοι σε ένα κουβάρι διαπλοκής, με το οποίο παίζουν, σαν τα γατάκια, κάποιοι και το κατευθύνουν όπου αυτοί θέλουν... Δεν είναι έτσι; Και όμως, το επιτρέπουμε...

Μετά την εκδήλώση ενδιαφέροντος για εγκατάσταση φωτοβολταϊκών (φ/β) συστημάτων από πολλούς επενδυτές, η είδηση που έρχεται από την κοινή συμφωνία τριών ελληνικών υπουργείων (Οικονομίας, ΠΕΧΩΔΕ, Ανάπτυξης, τα <<συναρμόδια>>...), φαίνεται να δίνει επιπλέον κίνητρα για την προώθηση και χρήση της φ/β τεχνολογίας στις στέγες των σπιτιών. Η συμφωνία των υποθργείων αυτών, αναμένεται να υπογραφεί το επόμενο δεκαπενθήμερο. Στα πλαίσια αυτής της συμφωνίας, δίνονται υποσχέσεις για αυξημένη τιμή πώλησης της παραγόμενης από τα εγκατεστημένα φ/β συστήματα (φ/β σταθμοί), λιγότερες γραφειοκρατικές διαδικασίες, χωρίς φορολόγηση, χωρίς απαιτούμενη αδειοδότηση από ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας) και Υπουργείο Ανάπτυξης. Για εγκατάσταση σε πολυκατοικίες, προβλέπεται ειδικός κανονισμός, με συντονισμό των συνιδιοκτητών. Σύμφωνα με όσα προέκυψαν από τη συνάντηση των τριών υπουργών, προβλέπεται τιμή πώλησης στα 55 ευρωλεπτά για κάθε παραγόμενη κιλοβατώρα ενέργειας, εγγυημένη για 25 έτη (τυπικός χρόνος ζωής ενός φ/β σταθμού) και τιμαριθμικά αναπροσαρμοζόμενη (για συμβάσεις που θα υπογραφούν κατά τα έτη 2009, 2010 και 2011). Μια τέτοια επένδυση φαίνεται ιδιαίτερα ελκυστική, καθώς και η απαιτούμενη συντήρηση για τον σταθμό είναι ελάχιστη, αλλά και η απόσβεση, με τα δεδομένα αυτά, προβλέπεται στα πέντε με έξι έτη. Είναι ήδη γνωστό στους περισσότερους, ότι η φ/β τεχνολογία εντάσασεται στις λεγόμενες Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), οι οποίες θεωρούνται φιλικές προς το περιβάλλον.


Την τελευταία περίοδο, πολλοί κατά τόπους επενδυτές εγκατέστησαν φ/β σταθμούς ανά τη χώρα, με σκοπό να πωλούν όλη την παραγόμενη ενέργεια στο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας. Για σταθμούς μέχρι 20 kw, απαραίτητη ήταν η γνωμοδότηση μόνο του οικείου παραρτήματος της ΔΕΗ. Σύμφωνα με τα όσα προβλέπεται να ισχύσουν με τη νέα συνθήκη, διαδικασία για την εγκατάσταση και λειτουργία του φωτοβολταϊκού, θα κοστίζει 300 - 500 ευρώ, θα ολοκληρώνεται το πολύ σε 70 ημέρες και θα περιλαμβάνει πέντε βήματα: κατάθεση αίτησης για προσφορά σύνδεσης στη ΔΕΗ, έγκριση εργασιών μικρής κλίμακας από την Πολεοδομία, υπογραφή συμβάσεων σύνδεσης και πώλησης της ενέργειας με τη ΔΕΗ και ενεργοποίηση της σύνδεσης. Υπάρχει και η αναφορά για την έκδοση μελλοντικής εγκυκλίου, η οποία θα προβλέπει την εγκατάσταση φ/β σταθμών και σε μη άρτια και οικοδομήσιμα οικόπεδα, χωρίς έκδοση οικοδομικής άδειας, χωρίς να αναφέρεται, προς το παρόν, κάποιος περιορισμός στο μέγεθος του εγκαθιστούμενου φ/β συστήματος. Όλα αυτά, φαντάζουν ωραία, μέχρι να εφαρμοστούν, ωστόσο, ενδιαφέρον έχει να παρατηρηθεί η κλιμάκωση της εκδήλωσης ενδιαφέροντος από τους επίδοξους επενδυτές. Περισσότερες λεπτομέρειες μπορείτε να δείτε στον ακόλουθο σύνδεσμο:

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1015683&lngDtrID=251.

Επίσης, θεωρώ ότι όσοι ενδιαφέρονται για το θέμα, αξίζει να ρίξουν μια ματιά και στον επόμενο σύνδεσμο: http://vastabo.sosblog.com/VaStabo-b1/Ayeaiooc-Danaaua-Aiaiaoeico-Dcao-AiYnaaeao-b1-p22.htm.

Τον περασμένο μήνα, έγινε γνωστή η ανακάλυψη ενός τεραστίων διαστάσεων κοσμικού αντικειμένου, το οποίο με τη μυστηριώδη υπόστασή του, εξαιτίας ακριβώς της ύπαρξής του, θέτει προβληματισμούς στους επιστήμονες που αδυνατούν να ερμηνεύσουν το φαινόμενο. Ο λόγος γίνεται για ένα αντικείμενο, το οποίο εικάζεται ότι ανήκει στην κατηγορία αντικειμένων που οι επιστήμονες ονομάζουν <<Λίμαν-Άλφα>>. Επίσης υπολογίζεται ότι το αντικείμενοι αυτό υπήρχε όταν το Σύμπαν ήταν σχετικά νέο ηλικιακά, δηλαδή περίπου σε ηλικία 800 εκατομμυρίων ετών (περίπου το 6% της εκτιμώμενης σημερινής ηλικίας του Σύμπαντος). Η δε απόσταση του αντικειμένου, εκτιμάται στα 12,9 δισεκατομμύρια έτη φωτός. Το περίεργο είναι ότι η έκταση που καταλαμβάνει το μυστηριώδες αέριο αντικείμενο αυτό, είναι περίπου 55.000 έτη φωτός, γεγονός που προβληματίζει τους επιστήμονες, καθώς τα διαθέσιμα κοσμικά μοντέλα δεν προβλέπουν κάτι τέτοιο για αντικείμενα που γεννήθηκαν σε μια τόσο πρώιμη ηλικία του Σύμπαντος. Η τεράστια απόσταση που χωρίζει το διερευνητικό βλέμμα των αεπιστημόνων (μέσω των καλύτερων επίγειων και διαστημικών τηλεσκοπίων), φέρνει εμπόδια στην ακριβή εκτίμηση της φυσικής προέλευσης του αντικειμένου αυτού, το οποίο πλέον φέρει την ονομασία <<Χιμίκο>>, μιας μυθικής βασίλισσας της Ιαπωνίας. Έτσι, μόνο εικασίες μπορούν να γίνουν αυτή τη στιγμή σχετικά με το ζήτημα... Αξίζει να σημειωθεί ότι αντίστοιχα τέτοια αντικείμενα που έχουν ανακαλυφθεί, έχουν ηλικία 2 με 3 δισεκατομμύρια έτη, σαφώς μεταγενέστερα από το νεοανακαλυφθέν αντικείμενο. Το προβληματικό σημείο στην όλη υπόθεση, φαίνεται να είναι το γεγονός ότι το μεγάλο αυτό αντικείμενο, δεν έρχεται σε συμφωνία με το μοντέλο δημιουργίας μεγαλύτερων γαλαξιών από τη συγχώνευση μικρότερων (ειδικά τώρα που δεν είναι επιβεβαιώσιμη η φυσική προέλευση του). Κατά τον ιάπωνα αστρονόμο, κ. Masami Ouchi, ο οποίος έκανε και την ανακάλυψη του αντικειμένου, δηλώνει ότι είτε η επικρατούσα σήμερα θεωρία για τη δημιουργία γαλαξιών είναι λανθασμένη, είτε ότι πρόκειται για μια αξιοσημείωτη εξαίρεση στα πλαίσια της τελευταίας. Ο ίδιος δεν αποκλείει την ανακάλυψη αντίστοιχων κοσμικών αντικειμένων στο μέλλον. Άρα, θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε για εποχή πιθανής αναθεώρησης των επικρατουσών αντιλήψεων μας για τον Κόσμο...


Άλλη μια σχετικά πρόσφατη είδηση, επίσης στα πλαίσια της αστρονομίας και της αστροφυσικής, έρχεται να επιβεβαιώσει το γεγονός ότι, γενικά, εισερχόμαστε σε μια εποχή αμφισβήτησης και αναθεωρήσεων του Κόσμου. Είναι στις μέρες μας γνωστό, ότι το υλικό Σύμπαν που μας περιβάλλει, δεν έχει αποκαλύψει παρά μόνο περίπου το 5% των όσων περιλαμβάνει... Η εν λόγω
είδηση, φαίνεται να θέτει υπό αμφισβήτηση την νευτώνεια θεωρεία της βαρύτητας. Και αυτό διότι σύμφωνα με τα αποτελέσματα δύο νέων ερευνών, στα πλαίσια των οποίων παρατηρήθηκαν οι νάνοι γαλαξίες γύρω από τον δικό μας, ενώ θα έπρεπε να εντοπιστούν (όπως υποστηρίζουν τα σύγχρονα κοσμολογικά μοντέλα) εκατοντάδες τέτοιοι γαλαξίες γύρω από μεγαλύτερους γαλαξίες, βρέθηκαν μόνο 30 γύρω από τον δικό μας. Ταυτόχρονα, η υψηλή ταχύτητα μερικών άστρων στους γαλαξίες αυτούς και η παρουσία σκοτεινής ύλης θέτουν επιπλέον προβληματισμούς. Πιο συγκεκριμένα, οι επιστήμονες, με βάση τις παρατηρήσεις τους, θεωρούν ότι στους γαλαξίες αυτούς φαίνεται να μην υπάρχει σκοτεινή ύλη, γεγονός που, θεωρητικά, επιτρέπει στα άστρα που περιλαμβάνουν να κινούνται με ταχύτητα υψηλότερη από ό,τι προβλέπει η νευτώνεια μηχανική!! Επίσης, η κατανομή των γαλαξιών που εντοπίστηκαν, δεν είναι αυτή που προβλέπεται με βάση το επικρατόν μοντέλο, δηλαδή ενώ θα έπρεπε να είναι ομοιόμορφα κατανεμημένοι γύρω από τον δικό μας, δε συμβαίνει κάτι τέτοιο. Αυτό που έγινε αντιληπτό από τις παρατηρήσεις, είναι ότι οι έντεκα από τους τριάντα γαλαξίες, περιφέρονται συγκεντρωμένοι όλοι στο ίδιο επίπεδο γύρω από το... διαστημικό μας σπίτι (σαν τα πρότυπα του ηλιακού μας συστήματος...). Με βάση τις παραπάνω παρατηρήσεις, οι επιστήμονες οδηγούνται στην διαπίστωση ότι υπάρχει ανάγκη για αναθεώρηση ή ακόμα και απόρριψη(!) της νευτώνειας θεωρείας, δίνοντας συνέχεια στις τροποποιήσεις που επέφεραν η διατύπωση της Ειδικής και Γενικής Θεωρείας της Σχετικότητας από τη μία και η ανάπτυξη της κβαντομηχανικής, της μηχανικής των υποατομικών σωματιδίων δηλαδή, από την άλλη...

Βλέπετε, όσο προχωρούν οι τεχνολογικές πρόοδοι, ερχόμαστε αντιμέτωποι με γεγονότα τα οποία, όχι ότι δεν υπήρχαν πριν, απλά δεν είχαμε τη δυνατότητα να τα παρατηρήσουμε. Συνεπώς, οι αντιλήψεις οι οποίες έχουν διαμορφωθεί, όπως έχουν διαμορφωθεί, στο πέρασμα του Χρόνου, είναι υποψήφιες για αναθεώρηση, εάν προκύψει ανάγκη με βάση τις σύγχρονες (και τις επερχόμενες) ανακαλύψεις. Αυτό δε γνωρίζω εάν σηματοδοτεί μια νέα εποχή αμφισβήτησης (όπως συμβαίνει στα πλαίσια της λεγόμενης <<εφηβικής επανάστασης>>), μπορεί, ωστόσο, κανείς να θεωρήσει ότι μας <<εκπαιδεύει>> σε κάτι τέτοιο, καθώς μπορεί στο μέλλον να παρατηρούμε τριγύρω μας να καταρρίπτωνται θωερίες, να αναθεωρούνται μερικές άλλες, να διευρύνονται μερικές ακόμα ώστε να συμπεριλάβουν στα πλαίσιά τους τις νέες ανακαλύψεις κτλ. Με λίγα λόγια, θα πρόκειται για κυριολεκτικά κοσμογονικές αλλαγές, αφού οι αντιλήψεις μας για τον Κόσμο θα αφορούν έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο από αυτόν που περιέγραφαν οι υπό αμφισβήτηση θεωρίες. Βέβαια, κάτι τέτοιο είναι λογικό να συμβαίνει, δηλαδή συνεχείς έρευνες οι οποίες θα διευρύνουν τις γνώσεις μας, διαμορφώνοντας έναν εντελώς καινούριο Κόσμο, με βάση τις διαμορφούμενες αντιλήψεις... Απλά, σκεφτείτε στο μέλλον να βλέπουμε ολοένα και συχνότερα τέτοιες ειδήσεις, όχι μόνο στα πλαίσια της αστρονομίας και της αστροφυσικής, αλλά σε κάθε κλάδο της επιστήμης (π.χ. ιατρική, φυσική, χημεία...). Δεν είναι, όμως, μόνο η αναθεώρηση, επιβεβλημένη ίσως σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά και ο συνεχής καταιγισμός από νέες πληροφορίες. Ο <<βομβαρδισμός>> αυτός από <<γνώσεις>> και πληροφορίες που αναδεικνύονται καθημερινά, κατακλύζουν το μυαλό μας μέσω της προβολής τους από κάθε μέσο. Είναι γεγονός ότι η αλματώδης ανάπτυξη της επιστήμης γενικά, μας επιτρέπει την <<εξόρυξη>> αλλά και τη διαχείριση τέτοιων πληροφοριών. Παρόλα αυτά, ένας τόσο μεγάλος όγκος πληροφοριών και δεδομένων, είναι δυνατόν να επιφέρει σύγχυση στο μέσο νου, καθώς είναι τόσα πολλά τα δεδομένα προς επεξεργασία, έτσι ώστε πολλές φορές δεν καταβάλλουμε καμμία προσπάθεια για την πλήρη κατανόηση τους. Πολύ συχνά, δεν ενδιαφερόμαστε, πλέον, να πληφορηθούμε για κάτι νέο που έχει προκύψει... Το αφήνουμε στους ειδικούς. Εμείς έχουμε άλλα άγχη. Μπορεί να θεωρείται υπερβολική μια τέτοια προσέγγιση του θέματος, δεν ισχυρίζομαι δηλαδή ότι είναι ανούσιο να μαθαίνουμε συνεχώς καινούρια πράγματα. Το αντίθετο μάλιστα, αλλά το θέμα είναι ότι μαθαίνουμε συνεχώς καινούρια πράγματα για θέματα τα οποία νομίζαμε ότι ήδη γνωρίζαμε... Δε χρειάζεται να αναφερθώ στην... αναθεώρηση ιστορικών γεγονότων από διάφορους επιτήδειους, οι οποίοι έχουν κάμει επιστήμη την τακτική αυτή, διαμορφώνοντας έτσι την εικόνα του κόσμου που είχε αυτός κατά το παρελθόν... Όταν συνηθίσουμε αρκετά σε ένα τέτοιο περιβάλλον αλλαγών, νεωτερισμών και αναθεωρήσεων, ας σκεφτούμε τι άλλο μπορεί να ακολουθήσει και τι θα είμαστε πρόθυμοι να αποδεχτούμε ως <<ανακάλυψη>> ή <<αναγκαιότητα αλλαγής>>, όταν θα μας το παρουσιάσουν οι <<ειδικοί>>... Φανταστείτε με ποιο τρόπο αυτοί οι <<ειδικοί>>, με τις όποιες <<ανακαλύψεις>> τους, θα μας υποβάλλουν την εικόνα του Κόσμου μέσα στον οποίο, υποτίθεται, ότι ζούμε όλοι μας και έχουμε λόγο για ό,τι συμβαίνει γύρω μας... Μιλώ, με λίγα λόγια, για έναν ανελέητο βομβαρδισμό πληροφοριών, ο οποίος είναι σε θέση να επιτελέσει διαβρωτικό ρόλο ισοδύναμο με αυτό της παραπληροφόρησης, ειδικά όταν δεν έχουμε όλοι μας ανεπτυγμένα τα κριτήρια για την αξιολόγηση των <<απλόχερα>> νεοαναδυόμενων πληροφοριών... Από την άλλη, βέβαια, δεν είναι δυνατόν να παραγνωρίσουμε το γεγονός ότι ακόμα και τώρα, δεν γνωρίζουμε παρά ένα μικρό ποσοστό των φαινομένων που λαμβάνουν χώρα τριγύρω μας...